یار و یادگار

یار و یادگار

گر نشود «یار و یادگار» مکرر/ کم‌کم از آن یار یادگار نماند 

شعر فوق بیتی از سرودۀ اینجانب است که به مناسبت برگزاری جشنوارۀ «یار و یادگار» در این ایام سروده‌ام. توضیح اینکه:

تکرار جشنوارۀ «یار و یادگار» فرصتی است تا یاد و نام امام‌بزرگوار(ره) همچنان زنده بماند. و نیز این جشنواره فراهم‌آورندۀ فضایی است تا اصحاب هنر و ادب، هرچند با گرایشات مختلف اما با احساسی واحد گردهم آیند. نقطۀ مشترک آنان ارزش­گذاری به احساسات لطیف انسانی و تقویت حس عاطفه، اخلاق، هنر، زیبایی، همدلی، و مهربانی است. همان ارزش‌هایی که در جهان امروز کمبود آن به شدت محسوس، و خصلت‌های ضد آن متأسفانه در حال گسترش، اجرا و نهادینه شدن است.

شعر امام(ره) که از احساساتی پاک با پشتوانه‌ای غنی از آیات و احادیث و حکمت‌های نظری و عملی سرچشمه گرفته است می­تواند منبع الهام و منشأ شکوفایی ذوق صحیح عرفانی و تجلیات معنوی برای اهل ادب و هنر باشد. عجالتاً شعر کوتاهی را که به مناسبت این جشنواره سروده­ام تقدیم می‌دارم.

بی‌سخن عشق یاد یار نماند/ بی‌نفس صبح برگ و بار نماند

زنده به بوی گل است بلبل شیدا/ گل چو شکوفا نشد هَزار نماند

گر نرسد نفخه ای ز عالم بالا/ روح خدایی در این دیار نماند

گرچه هنر خود کرامتی است و لیکن/ جز به دم عشق پایدار نماند

عشق حقیقی است جاودانه و پویا/ عشق ریایی یک از هزار نماند

گر نشود «یار و یادگار» مکرر/ کم کم از آن یار یادگار نماند

فیض قلم متصل به جوهر حق باد/ تا نکند هرزگی و خوار نماند

محمدعلی خسروی (ندا)