حسین را اندیشه‌اش حسین کرد

حسین را اندیشه‌اش حسین کرد حجت‌الاسلام والمسلمین خسروی در اهمیت اندیشۀ حسینی گفت: آنچه حسین(ع) را حسین(ع) کرده اندیشۀ الهی اوست، چه بسیار افرادی که مقابل ظلم ایستادند و کشته شدند اما اندیشۀ حسینی نداشتند و ماندگار نشدند.

به گزارش خسروی‌نامه به نقل از ابنا، مراسم عزاداری اباعبدالله الحسین(ع)، شب عاشورای سال جاری با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین محمدعلی خاتمی، محمدجواد ظریف، اسحاق جهانگیری و علی جنتی در منزل سیدمحمدصادق خرازی برگزار شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین محمدعلی خسروی در این مراسم در اهمیت عاشورا گفت: شب عاشوراست و ملت ایران و سایر بلاد اسلامی عزادار هستند، باید از این ظرفیت عظیم بهره‌برداری شود.

وی دربارۀ وضعیت نامناسب اخلاقی برخی عزاداران حسینی اظهار کرد: اگرچه همه لباس سیاه بر تن دارند اما از سوی دیگر می‌بینیم در جامعۀ ما اختلافات، کج‌روی‌ها، حسدها و کینه‌ها که هیچ نسبتی با مرام حسینی ندارند فراوان هستند.

حجت‌الاسلام والمسلمین خسروی افزود: متأسفانه اختلافات خانوادگی غوغا می‌کند و آمار طلاق بسیار بالاست، پرونده‌های زیادی وجود دارد که صاحبان آنان از خارج نیامده‌اند بلکه صاحبان آنان همین عزاداران حسینی هستند. اما این پارادوکس را چطور باید حل کرد؟

وی در تبیین درمان مشکلات اخلاقی گفت: ما عشق حسینی را داریم که بیشتر هم باید شود، اما حسین(ع) دارای بینشی است که ما نسبت به آن کم‌توجه هسیم، آنچه انسان را شکل می‌دهد بینش‌هاست و ما باید با بینش اباعبدالله(ع) توجه کنیم زیرا آن داروی دردهای ماست.

خادم القرآن ادامه داد: دنیایی مطلب در آیۀ 84 سورۀ اسراء است که می‌فرماید: «قل کل یعمل علی شاکلته؛ بگو عمل انسان‌ها به شاکلۀ آنان برمی‌گردد». ساختار عمل انسان بر اساس شاکلۀ اندیشۀ انسان شکل می‌گیرد. اعمال ما تابع محبت‌ها و عشق‌های زودگذر نیست بلکه تابع شاکله و خصلت‌های درونی ماست، اگر بینش الهی بود سعۀ وجودی ما و اعمال و رفتار ما آن را نشان می‌دهد.

وی افزود: بسیاری از افراد هستند که «یاحسین» می‌گویند اما چون شاکلۀ وجودی آنان مادی است، مادی عمل می‌کنند و با خود می‌گویند اگر من چنان کنم فلان مشکل مادی پیش می‌آید. اما اباعبدالله(ع) در کربلا چه کرد؟ می‌توانست برای یک زندگی راحت‌تر تصمیم دیگری بگیرد.

حجت‌الاسلام والمسلمین خسروی در اهمیت اندیشۀ حسینی بیان کرد: آنچه حسین(ع) را حسین(ع) کرده اندیشۀ الهی اوست. در عالم چه بسیار صحنه‌هایی که از صحنۀ کربلا رغت‌آورتر باشد اما اندیشۀ حسینی نداشتند و ماندگار نشدند یا چه بسیار افرادی که مقابل ظلم ایستادند و کشته شدند اما اندیشۀ حسینی نداشتند و ماندگار نشدند، آنچه حسین را در عالم محبوب دل‌ها گرده است و عاشورا را با گذشت زمان درخشان‌تر می‌کند اندیشۀ حسینی است.

وی ادامه داد: اینکه احساس می‌کنیم اگر فلانی هم باشد جای برای ما تنگ است این یک اندیشۀ مادی است، در عشق‌های مادی چنین است و کسی که عاشق کسی شده احساس کند یک عاشق دیگری پیدا شده دلگیر می‌شود چون جا برای‌اش تنگ می‌شود اما کسی که عاشق حسین(ع) است اگر عاشق دیگری پیدا شد خوشحال هم می‌شود.

وی افزود: دعای عرفه است که حسین را حسین کرده، چرا به این دعا کمتر توجه می‌شود؟ و چرا صداوسیمای ما بیشتر روی مباحث احساسی کار می‌کند؟ چون مردم دوست دارند و متأسفانه رسانه‌ها هم دنبال چنین مطالبی می‌گردند.

وی ادامه داد: اباعبدالله(ع) دریاست، نه دریاچه. دریا جایی است که به اقیانوس متصل شده و حسین(ع) به ابدیت متصل شده است. وقتی حر نزد امام‌حسین(ع) می‌آید و می‌گوید شرمنده هستم، اگر کسی باشد که بینش مادی دارد و فقط امروز و فردا را می‌بیند می‌گوید ای حر تو که کارت را کردی و آب را بستی، حالا شرمنده‌ای؟! اما اباعبدالله(ع) که ابدیت را می‌بیند حر را پذیرفت و این‌گونه تا آینده‌های دور افرادی که در مجلس عزا جمع می‌شوند می‌گویند وقتی حر با آن‌همه گناه پذیرفته شد چرا ما پذیرفته نشویم؟ اباعبدالله(ع) باب توبه را برای ابدیت باز می‌کند و تعداد کسانی که در عاشورا توبه می‌کند مثل شب‌های قدر است.

حجت‌الاسلام والمسلمین خسروی در دعوت عزاداران حسینی به برطرف کردن رذیلت‌ها گفت: بیایید در شفاخانۀ حسینی جرعه‌ای چای می‌نوشید و شفا می‌گیرید، بیایید در این شفاخانه‌ها بیماری‌های اساسی خودمان را هم که رذیلت‌های اخلاقی است برطرف کنیم. وقتی اباعبدالله(ع) از جانش می‌گذرد بیایید از اختلافات خانوادگی که برای یک حرف درشت بوده بگذریم.

وی افزود: هر ملتی اگر تاسوعا و عاشورا داشت و خوب بهره‌گیری می‌کرد یک اختلاف نمی‌ماند، ما از حسین(ع) دوریم. اما این مجالس می‌تواند سرنوشت انسان‌ها تغییر بدهد چون نام حسین(ع) در آن‌ها برده می‌شود. حسین(ع) که جهان را تکان داده می‌تواند مشکلات ما را هم از بین ببرد.

وی ادامه داد: اینکه کسی را احضار کرده‌اند و گفته‌اند شما جمله‌ای گفته‌اید که با چند واسطه به رئیس فلان قوه برمی‌خورد! این تنگ‌نظری است، اگر حسینی بیندیشیم دل‌ها بهم نزدیک‌تر می‌شود همان‌طور که در مجلس حسین(ع) همه باهم سینه می‌زنند.